Laf Tıraşı

0

Birkaç yıl önce İstanbul’da saçımı kesen genç berber, sadece saç traşı yapmıyor, aynı zamanda laf traşı da yapıyor, deyim yerindeyse durmadan kafamı ütülüyordu.

Saçmalıklarının çoğu da Avrupa Birliği üzerineydi.

Akla sığmaz komplo teorilerini ardı ardına sıralamayı marifet sanıyordu.

Ne kadar da kendinden emin söylüyordu bunları bir görseniz.

Nihayet bir gün “Bak” dedim. “20 yaşındasın. Dil bilmiyorsun, yurt dışına hiç çıkmamışsın, kitap okumuyorsun. Bunlar doğru mu?”

“Doğru!” dedi.

“Ben de” dedim, “Senin üç katı yaşındayım, Avrupa Konseyi’nde görev yapıyorum, ömrüm bu insanlar arasında geçiyor, raporlar okuyorum, raporlar hazırlıyorum. Dikkat ettin mi bu konularda sen ne düşünüyorsun diye hiç sormuyorsun. Durmadan kendi fikirlerini anlatıyorsun. Ben senin kadar cesur konuşamam.”

Aklım sıra çocuğa bir hayat dersi veriyor, onu daha çok dinlemeye, okumaya yazmaya yönlendiriyordum.

“Yook abi” dedi. “Ben biliyorum. Hem herkesin fikri ayrı.”

O zaman anladım ki bunun gibi çocuklarda hayır yok.

AB, din, milliyetçilik, edebiyat, felsefe, uluslararası politika vs. gibi her alanda kesin fikirleri var ve kendilerine hayranlar.

Sonsuz bir özgüvenle konuşuyorlar, internete yorumlar yazıyorlar; şiddeti, ilkelliği övüyor ve durmadan saçmalıyorlar.

Demokrasi bu mu acaba?

Gazetelerin ve haber sitelerinin durmadan güncellenen haberleri, anında bir yorum sağanağına tutuluyor ama türkiye’de son yıllarda iyice yerleşen, kötünün iyiyi kovması alışkanlığı bu alanda da kendini göstermeye başladı. anadilini yazmaktan ve konuşmaktan aciz birçok lümpen, geçiyor internet başına ve okuduğu gazete haberlerine kötü cümlelerle yorumlar yağdırıyor. neler yok ki fikir beyan ettikleri konular arasında: kuzey ırak operasyonu, ekonomi, sanat, kültür, tanınmış kişiler, dünya, uluslararası stratejiler.. her konuya bir iki cümleyle değiniyorlar. çoğu da küfrediyor. bol bol cinsel organ ve cinsel eylem sayılıp dökülüyor bu yorumlarda. ve bu kafa karışıklığı, bu şiddet eğilimi ve hakkaniyetten, insaftan, izandan yoksun yorumlar karşısında dehşete düşüyor, ülkeniz adına utanıyorsunuz.

İlgili:  Delege neyi deleger?

Bu arada ne dediğini bilen, dünyanın farkında olan ve çok ilginç fikirler öne süren yorumcular da var elbette. ama türkiye’deki her güzel ve doğru şey gibi onlar da bir cahil kalabalığı içinde boğulup gidiyor.

Bu yüzden türkiye; cehaletin bilgiye, kabalığın nezakete, ilkelliğin gelişmişliğe tercih edildiği bir ülke haline geldi.

Zülfü Livaneli, Vatan Gazetesi – 9.Eylül.2009

Share.

Comments are closed.